بایرن مونیخ در آخرین بازی دوستانه‌ی خود پیش از شروع فصل جدید فوتبال آلمان به مصاف هامبورگ دسته‌دومی رفت و به راحتی با نتیجه‌ی 4-1 به پیروزی رسید. دو گل از گلهای بایرن را ساندرو واگنر و دو گل دیگر را توماس مولر به ثمر رساندند.

بایرن بازی را با تیمی جوان آغاز کرد و این جوانی، خود را در بعضی دقایق نشان داد. خط دفاع بایرن در شروع بازی از رافینیا، ایوان میهالیوویچ، ماکسیم آوودیا و دریک کن تشکیل می‌شد که با اینکه در مقابل تیم کامل هامبورگ بازی می‌کردند رویهم‌رفته نمایش خوبی داشتند ولی در بعضی دقایق مشخص بود به سرعت بازی‌ای در این حد عادت ندارند. کمبود سرعت و ارسال پاسهای مستقیم باعث شده بود هامبورگ بازیکنان صاحب توپ را تحت فشار بگذارد و بعد از بدست آوردن توپ به حرکتهای سریع، خط دفاعی بایرن را به دردسر بیندازد.


با اینحال خط دفاع بایرن رویهم‌رفته کم‌اشتباه ظاهر شد و به جز تنها گل هامبورگ که با اشتباه میهالیوویچ اتفاق افتاد، اشتباه بزرگ دیگری در خط دفاعی بایرن دیده نشد. بخش اعظم فرصت‌های هامبورگ بر اثر توپهای برگشتی و پاسهای اشتباه بازیکنان بایرن در خطوط دیگر بدست آمد. هامبورگی‌ها از این فرصت‌ها با تبدیل کردن‌شان به ضدحمله‌های سریع نهایت استفاده را می‌کردند.


در خط میانی رناتو سانچز روز خوبی را پشت سر نگذاشت. او که به همراه سباستین رودی و لئون گورتزکا خط هافبک سه‌نفره‌ی بایرن را تشکیل می‌داد نتوانست مثل سایر بازی‌های خود در دوران پیش‌فصل بازی درخشانی به نمایش بگذارد. به خصوص در نیمه‌ی اول. پاسهای سانچز در این نیمه بی‌دقت بود. دو تا از پاسهای اشتباه او در نهایت دو موقعیت گلزنی در اختیار هامبورگ قرار داد.


ولی در نیمه‌ی دوم با به میدان آمدن نیکلاس سوله، سانچز به مراتب بهتر بازی کرد. او در این نیمه با پاسهای ساده بازی می‌کرد و چندین بار هجوم‌های خطرناکی به درون محوطه‌ی جریمه‌ی حریف داشت. سانچز در اوایل این نیمه در یک حرکت ترکیبی با لئون گورتزکا می‌توانست دروازه را باز کند که با اختلافی اندک موفق نشد. در اواخر نیمه‌ی دوم هم حرکت ترکیبی او با ریبری یک فرصت گلزنی دیگر برایش بوجود آورد که شوت با پای چپ سانچز به تور کناری دروازه برخورد کرد و از دست رفت.


رویهم‌رفته بایرن پیروزی قاطعی بدست آورد. هر چند حریف او در این بازی تیم ضعیفی بود. بایرن که در نیمه‌ی اول سست و لرزان به نظر می‌رسید در نیمه‌ی دوم خود را پیدا کرد و به حاکم تمام‌عیار توپ و میدان تبدیل شد. به خصوص بعد از ورود تعدادی از بازیکنان فیکس تیم مثل سوله، مولر، تیاگو و جاشوا کیمیش، بایرن کنترل بازی را بدست گرفت و کاری کرد هامبورگ تا پایان بازی از نیمه‌ی خود جلوتر نیاید. بایرنی‌ها در این دقایق دائماً دروازه‌ی هامبورگ را با خطر فروپاشی تهدید می‌کردند.

منبع
برچسب ها: هامبورگ دیدار دوستانه مقالات
دیدگاه ها
برای ارسال دیدگاه، ابتدا وارد شوید یا ثبت نام نمایید.