بایرنی ها 2
بایرنی ها

به گزارش مرجع خبری بایرنی ها، کانی هایدکمپ از آن دسته بازیکنانی بود که اگر در زمان فعلی حضور داشت طرفداران زیادی پیدا می کرد و خیلی ها را به سمت بایرن سوق می داد.

اگر بازیکنانی نظیر کان ، افنبرگ ، شواینی و مولر به خاطر تعصبشان و ستاره هایی نظیر قیصر، گرد مولر و رومینیگه به خاطر تاثیرشان در موفقیت بایرن در این حد محبوب هستند، بازیکنی که هر دو ویژگی را دارد بود و در زمان خود با نگاه داشتن تیم در کنار یکدیگر مانع از چند دستگی و شاید فروپاشی باشگاه شده بود، چه محبوبیتی می یافت؟ فردی که حتی جام های اولیه بایرن که اکنون در موزه باشگاه حضور دارد نیزبه لطف او سالم مانده است!

داستان کاپیتان هایدکمپ ، این بازیکن محوری و تعیین کننده بایرن ، داستان یکی از فداکاری های بی دریغ تاریخ باشگاه است.

شروع کار در دوسلدورف

کنراد هایدکامپ زاده 27 سپتامبر 1905 در دوسلدورف بود. از نظر فوتبالی هایدکامپ کار خود را با تیم "سیاه و سفیدهای" SC دوسلدورفر 99 آغاز کرد. این مدافع اولین بازی خود را در 6 سپتامبر 1925 در رقابت های انتخابی انجام داد.  پس از کسب دو نایب قهرمانی در سالهای 1927 و 1928 و حضور در بازیهای المپیک 1928 ، هایدکمپ به جنوب آلمان نقل مکان کرد و در فصل 1928/29 به باشگاه بایرن مونیخ پیوست.

در بایرن

هایدکامپ در زمان مناسب به بایرنی ها پیوست زیرا پایه های باشگاه بعد از سی سال محکم و راه برای موفقیت هموار شده بود. کانی به سرعت به یک بازیگر مهم در بایرن تبدیل شد و به دلیل شوت های محکمش لقب خمپاره اندازه را گرفت و کیفیت فوق العاده ای به سمت چپ بایرن تزریق کرد. او و بایرن خیلی زود  و در فصل 1928-9 قهرمان جنوب باواریا شدند. او این عنوان را در سالهای 1930 و 1931 تکرار کرد اما هر بار در سطح ملی به توفیق خاصی نرسید.

کسب نخستین قهرمانی تاریخ بایرن

بعد از سی سال از تاسیس باشگاه ، بایرن تصمیمی تعیین کننده برای خود گرفت: ریچارد "دومبی" کون یک یهودی تبار اتریشی ، سرمربی باشگاه شد. سرمربی جدید خستگی ناپذیر تلاش کرد تا بایرن را به قهرمان تبدیل کند. دومبی توانست اسکار رور با استعداد را متقاعد کند تا در مونیخ به او بپیوندد ، تصمیم دیگری که به نفع باشگاه شد.

سرانجام در فصل 1931/32 هایدکمپ بعنوان کاپیتان تیم توانست نخستین عنوان قهرمانی باواریایی ها را کسب کند و خود نیز به بزرگترین موفقیت دوران باشگاهی اش برسد. با وجود شکست 2-0 مقابل اینتراخت فرانکفورت در مسابقات قهرمانی جنوب آلمان ، بایرن به دور نهایی مسابقات قهرمانی آلمان که 16 تیم در آن شرکت کردند، راه یافت. بعد از پیروزی 4-2 در اولین دیدار مقابل Minerva برلین ، تیم مونیخی به سختی با حساب 3-2 Chemnitz  را شکست داد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. بایرن با گل های اسکار "اوسی" رور و هانس ولکر در برابر قهرمان 5 دوره این رقابت ها به پیروزی رسید تا اولین حضور بایرن در فینال مسجل شود.

در 12 ژوئن سال 1932 در نورنبرگ ،دیدار شش هفته قبل بایرن برابر فرانکفورت در فینال لیگ جنوب آلمان تکرار گردید.  کاپیتان هایدکامپ و بازیکنان تیمش مثل جوزف برگمایر ، لودویگ گلدبرونر ، زیگموند هرینگر ، فرانتس کروم ، ارنست ناگلشیتیمز ، اسکار رور ، هانس ولکر و یوزف پاتینگر تحت هدایت مربی ریچارد کان در فینال مقابل اینتراخت فرانکفورت با نتیجه 2-0 به برتری رسیدند و نخستین جام تاریخ بایرن را کسب کردند:

"روز بعد ، رسانه ها ​​مملو بود از مقالات تمجیدی از بایرن:" بایرن ، بهترین تیم آلمان قهرمان شد! و هرینگر ، هایدکامپ و گلدبرونر به عنوان بهترین بازیکنان بایرن معرفی شدند."

سرمربیگری در بایرن

هایدکامپ از 1943 تا 1945 بعنوان مربی بازیکن در خدمت بایرن بود و دو قهرمانی در گالیگا نیز با تیمش کسب کرد.

حفظ تاریخچه و میراث باشگاه

هایدکمپ اگرچه اهل دوسلدورف بود ، اما نقش کاپیتانی بایرن را همانند نفرات قبل یا بعد از خودش زندگی می کرد و نفس می کشید. هنگامی که بسیاری از باشگاه ها به درخواست ژنرال بلند پایه Hermann Göring بمنظور "اهدای فلزات استفاده شده" در سال 1940 پاسخ مثبت داده و جام ها و مدال هایشان را برای ذوب شدن در صنعت تسلیحات تحویل دادند ،هایدکمپ جام های خود را در دفتر باشگاه در مرکز شهر حفظ کرد.

مگدالنا همسر جوان هایدکمپ ، ایده پنهان کردن غنائم باشگاه را در مزرعه ای در اشدولدینگ در نزدیکی ولفراتهاوزن (که در کودکی تعطیلات خود را در آن جا گذرانده بود ) مطرح کرد. این زوج جوان تمامی عناوین پر زرق و برق را در یک جعبه بسته بندی کردند و گنج باشگاه را در اتاقی مجاور اصطبل به خاک سپردند.

جای جعبه تا بهار 1945 -زمانی که نیروهای آمریکایی آماده بازپس گیری باواریا بودند- در آنجا امن بود. این سربازان، مشتاق جمع آوری "سوغاتی" های مختلف از جمله جام ، پرچم و نشان افتخار بودند. خانم و آقای هایدکمپ برای دومین بار جام های بایرن را نجات دادند و جعبه را در حیاط مزرعه ای در اشولدینگ دفن کردند.

جلوگیری از شاید انحلال باشگاه

به دلیل سابقه یهودیان باشگاه ، بایرن به طرق بیشماری مورد تبعیض قرار گرفت. عضویت در باشگاه ، تعداد تیم ها و ازدحام جمعیت در بازیها به طرز چشمگیری کاهش یافت. دوازده سال تحت دیکتاتوری فاشیستی ، این باشگاه موقعیت برجسته خود را از دست داد و در نهایت به رتبه 81 در رایش آلمان سقوط کرد.

در ژوئیه 1944 ، بایرن خانه خود را از دست داد و بمباران متفقین دفتر باشگاه را تخریب کرد. بر اساس سوابق باشگاه ، 56 عضو بایرن در میدان جنگ کشته شدند ، از جمله یوزف برگمایر و فرانتس کروم دو ملی پوش تیم. بسیاری دیگر نیز در جریان عملیات مفقود شدند. هفت عضو نیز به دلایل نژادی ، سیاسی یا مذهبی توسط نازی ها کشته شدند. کورت لاندائور ، رئیس یهودی FCB ، قبل از فرار به سوئیس ، هشت هفته در اردوگاه کار اجباری داکائو در سال 1938 اسیر شد.

کانی هیدکامپ که به گفته مجله باشگاه در ژوئیه 1932 "به دلیل فرماندهی و توانایی فوق العاده اش" ستون اصلی تیم بود و همچنین یک پیوند مهم بین تیم ، مربی و مدیریت باشگاه محسوب می شد ، بیش از هر کس دیگری تمام تلاش خود را کرد تا بازیکنان را در تاریک ترین روزهای جنگ کنار هم نگه دارد. در روزهای تاریک رژیم نازی ، در زمان جنگ و در سالهای پس از جنگ ، بازیکن ملی پوش آلمانی انرژی مضاعفی را صرف نگه داشتن تیم و کل باشگاه در کنار هم نمود.

منبع
برچسب ها: کانی هایدکمپ
دیدگاه ها
برای ارسال دیدگاه، ابتدا وارد شوید یا ثبت نام نمایید.